Engelli çoçuk Ailelerine önemli Uyarılar

   Bir insanın hayatta
yaşayabileceği en güzel duygulardan ve mükemmel olaylardan birisi hiç
kuşkusuz çocuk sahibi olmaktır. Ancak çocuğun zihin engelli olduğunun
öğrenilmesi yaşanan duyguların yoğunluğunu değiştirir. Önemli olan bu
noktada anne-babalar olarak çocuğunuzu kabullenmek ve onu her yönüyle
sahiplenmektir. 

*Engelli bir çocuğa anne-baba olmak zor bir görevdir. Bu zor görevde
ilk yapacağınız iş çocuğunuzu kabullenmektir. Sizin çocuğunuz sebebi ne
olursa olsun farklı özellikleri olan bir çocuktur. Bunu kabullenme
noktası anne-baba için ne kadar zor olursa olsun ailenin mutluluğu ve
çocuğun sağlıklı yaşaması için oldukça önemlidir. 

*Engelli bir çocuk için erken teşhis çok önemlidir. Zaman kaybedilmeden hem sağlık hem de eğitim önlemleri alınmalıdır.

*Çocuğun olduğu gibi kabul edilmesi ileride karşılaşılacak sorunların
üstesinden gelinmesinde atılacak önemli bir adımdır. Akrabalarınızın,
komşularınızın, sokakta yürürken gördüğünüzü insanların,toplu taşıma
araçlarında ki insanların tepkileriyle, meraklı bakışlarıyla
karşılaşacaksınız. Çocuğunuzun kabulü bütün bu tepkilerden daha az
etkilenmenize yardımcı olacaktır. Ve siz çocuğunuzu kabullenmiş bir
anne-baba olarak çocuğunuzu topluma daha kolay kabul ettirirsiniz.

*Çocuğunuzu sosyal ve fiziksel ortamlardan kısıtlamayınız. Onu eve
kapatmayınız. Parka götürün , ev gezilerine götürün. Birlikte sokağa
çıkıp yürüyün Ona çevreyi tanıtın, anlatın. Sorularına cevap verin, yüz
defa da sorsa cevap verin. Çevrenizdeki insanların bakışları sizi
kızdırmasın etkilemesin. 

*Çocuğunuzdan beklentilerinizi özür ve özelliklerine göre ayarlayın.
Normal bir çocukla karşılaştırıp aynı görevleri beklemeyiniz. 

*Ondan yapamayacağı bir davranışı veya beceriyi istemeyiniz. Onun
sınırlarını zorlamanız aşırı yüklenmeniz kendine güvenini sarsabilir ve
başarısızlık duygusuna kapılarak içine kapanmasına sebep olabilir. 

*Çocuğunuzu aşırı korumayınız. Tüm ile bireyleri çocuk için özveride
bulunmaya hazırdırlar. Muhakkak özveride bulunulacak çocuk korunacak
ama bunun da bir sınırı vardır.

*Çocuğunuzun yapması gereken beceri, davranış ve gereksinimleri çocuğa
fırsat tanımadan aileden herhangi biri yerine getirmemelidir. Ona
fırsat verilmelidir.

*Öğretilmek istenilen herhangi bir konuda ilk önce aileden birisinin
model olması gerekir. Yine yapamıyorsa sözel yardım ve fiziksel yardım
yapılmalıdır. Unutmayın yardım tüm gereksinimlerini onun adına yapmak
değildir. Onun adına yapılan her şey öğrenmesinin ve dolayısıyla
bağımsız yaşamasının önüne konulan bir engeldir. 

*Çocuğunuzun tek başına bir şeyler yapmasına izin veriniz. Çocuğunuzun
bir işi yapıp o işi başarmadaki başarı hissini tatmaya ihtiyacı vardır.

*Çocuğunuza tutarlı davranmalısınız. Annenin, çocuğun yapmasına izin
vermediği bir davranışa baba da izin vermemelidir. Ayrıca söz
verdiğiniz bir şeyi muhakkak yerin getirmelisiniz veya yerine
getiremeyeceğiniz sözü, vermemelisiniz. Bu çocuğunuzun size karşı
güvenini,inancını sarsacaktır. 

*Çocuğunuz bir davranışı yapamıyordu zamanla yapmaya başladıysa” Yeter ki yapsın da nasıl yaparsa yapsın demeyin.”

*Tüm ailelerin yaptığı bir şey vardır. Çocuk istediğiniz gibi
davranıyorsa( oturup oyun oynuyor oyuncaklara ve çevreye zarar
vermiyorsa ) onunla hiç ilgilenilmez farkına varılmaz. Çocuk kendinin
de var olduğunu göstermek ister ve anne-babanın da varlığını
hissetmesini bekler ve sonucunda gürültü yaparak dikkat çeker. Artık
tüm ilgiler üzerendedir çocuk amacına ulaşmış dikkati
çekmiştir,Bağırmak bile onun için ödül sayılır. 

*Diğer engelli çocukların aileleri ile bir araya geliniz, duygularınızı
düşüncelerinizi paylaşınız. Bilgi alışverişinde bulunarak
rahatlayabilirsiniz. 

*Çocuğun içinde bulunduğu engel türü hakkında bilgi edinin. Bu sayede
çocuğunuza nasıl davranacağınızı nasıl yardımcı olacağınızı, çocuğun
yapmış olduğu farklı davranışların kaynağını ve gelişim seyrini daha
iyi kavramış olacaksınız. 

*Engelli olan çocuk illaki sizin çocuğunuz olmayabilir. Çevrenizde bir
başkasına veya yakınınıza ait bir ailenin çocuğu olabilir. Onları
yadırgamamalı ve onun da ilk önce bir insin olduğunu unutmadan
özellikle acımadan ilgilenmeli çünkü yarın sizinde böyle bir çocuğunuz
olabileceği ihtimalini göz ardı etmemelisiniz. 

*Çocuğa verilecek ceza ve ödülde dikkat edilmesi gereken önemli bir
nokta vardır. Eğer çocuğunuzu ödüllendirecekseniz ona hangi
davranışından dolayı ödül verdiğinizi muhakkak belirtiniz. Ceza
verdiğinizde de niçin, hangi davranışından dolayı cezalı olduğunu ona
söyleyiniz.

*Çocuğunuza asla fiziksel ceza vermeyiniz.

HİLÂL YILDIRIM

Özel Eğt. Öğretmeni

Yazar	Mesaj Konu Arama Konu Seçenekleri Yanıt Yaz Yeni Konu Oluştur Konuyu Yazdır
oNuRiUs Üye Profili Özel Mesaj Yolla Üyenin Mesajlarını Bul Üyenin Web Sitesine Git Arkadaş Listeme Ekle Yönetici Kayıt Tarihi: 01/Ocak/2007 Konum: istanbul Aktif Durum: Aktif Değil Gönderilenler: 34	Alıntı Cevapla Konu: Engelli çoçuk Ailelerine önemli Uyarılar Gönderim Zamanı: 03/Nisan/2009 Saat 17:49
	Bir insanın hayatta yaşayabileceği en güzel duygulardan ve mükemmel olaylardan birisi hiç kuşkusuz çocuk sahibi olmaktır. Ancak çocuğun zihin engelli olduğunun öğrenilmesi yaşanan duyguların yoğunluğunu değiştirir. Önemli olan bu noktada anne-babalar olarak çocuğunuzu kabullenmek ve onu her yönüyle sahiplenmektir. Engelli bir çocuğa anne-baba olmak zor bir görevdir. Bu zor görevde ilk yapacağınız iş çocuğunuzu kabullenmektir. Sizin çocuğunuz sebebi ne olursa olsun farklı özellikleri olan bir çocuktur. Bunu kabullenme noktası anne-baba için ne kadar zor olursa olsun ailenin mutluluğu ve çocuğun sağlıklı yaşaması için oldukça önemlidir. Engelli bir çocuk için erken teşhis çok önemlidir. Zaman kaybedilmeden hem sağlık hem de eğitim önlemleri alınmalıdır. Çocuğun olduğu gibi kabul edilmesi ileride karşılaşılacak sorunların üstesinden gelinmesinde atılacak önemli bir adımdır. Akrabalarınızın, komşularınızın, sokakta yürürken gördüğünüzü insanların,toplu taşıma araçlarında ki insanların tepkileriyle, meraklı bakışlarıyla karşılaşacaksınız. Çocuğunuzun kabulü bütün bu tepkilerden daha az etkilenmenize yardımcı olacaktır. Ve siz çocuğunuzu kabullenmiş bir anne-baba olarak çocuğunuzu topluma daha kolay kabul ettirirsiniz. Çocuğunuzu sosyal ve fiziksel ortamlardan kısıtlamayınız. Onu eve kapatmayınız. Parka götürün , ev gezilerine götürün. Birlikte sokağa çıkıp yürüyün Ona çevreyi tanıtın, anlatın. Sorularına cevap verin, yüz defa da sorsa cevap verin. Çevrenizdeki insanların bakışları sizi kızdırmasın etkilemesin. Çocuğunuzdan beklentilerinizi özür ve özelliklerine göre ayarlayın. Normal bir çocukla karşılaştırıp aynı görevleri beklemeyiniz. Ondan yapamayacağı bir davranışı veya beceriyi istemeyiniz. Onun sınırlarını zorlamanız aşırı yüklenmeniz kendine güvenini sarsabilir ve başarısızlık duygusuna kapılarak içine kapanmasına sebep olabilir. Çocuğunuzu aşırı korumayınız. Tüm ile bireyleri çocuk için özveride bulunmaya hazırdırlar. Muhakkak özveride bulunulacak çocuk korunacak ama bunun da bir sınırı vardır. Çocuğunuzun yapması gereken beceri, davranış ve gereksinimleri çocuğa fırsat tanımadan aileden herhangi biri yerine getirmemelidir. Ona fırsat verilmelidir. Öğretilmek istenilen herhangi bir konuda ilk önce aileden birisinin model olması gerekir. Yine yapamıyorsa sözel yardım ve fiziksel yardım yapılmalıdır. Unutmayın yardım tüm gereksinimlerini onun adına yapmak değildir. Onun adına yapılan her şey öğrenmesinin ve dolayısıyla bağımsız yaşamasının önüne konulan bir engeldir. Çocuğunuzun tek başına bir şeyler yapmasına izin veriniz. Çocuğunuzun bir işi yapıp o işi başarmadaki başarı hissini tatmaya ihtiyacı vardır. Çocuğunuza tutarlı davranmalısınız. Annenin, çocuğun yapmasına izin vermediği bir davranışa baba da izin vermemelidir. Ayrıca söz verdiğiniz bir şeyi muhakkak yerin getirmelisiniz veya yerine getiremeyeceğiniz sözü, vermemelisiniz. Bu çocuğunuzun size karşı güvenini,inancını sarsacaktır. Çocuğunuz bir davranışı yapamıyordu zamanla yapmaya başladıysa” Yeter ki yapsın da nasıl yaparsa yapsın demeyin.” Tüm ailelerin yaptığı bir şey vardır. Çocuk istediğiniz gibi davranıyorsa( oturup oyun oynuyor oyuncaklara ve çevreye zarar vermiyorsa ) onunla hiç ilgilenilmez farkına varılmaz. Çocuk kendinin de var olduğunu göstermek ister ve anne-babanın da varlığını hissetmesini bekler ve sonucunda gürültü yaparak dikkat çeker. Artık tüm ilgiler üzerendedir çocuk amacına ulaşmış dikkati çekmiştir,Bağırmak bile onun için ödül sayılır. Diğer engelli çocukların aileleri ile bir araya geliniz, duygularınızı düşüncelerinizi paylaşınız. Bilgi alışverişinde bulunarak rahatlayabilirsiniz. Çocuğun içinde bulunduğu engel türü hakkında bilgi edinin. Bu sayede çocuğunuza nasıl davranacağınızı nasıl yardımcı olacağınızı, çocuğun yapmış olduğu farklı davranışların kaynağını ve gelişim seyrini daha iyi kavramış olacaksınız. Engelli olan çocuk illaki sizin çocuğunuz olmayabilir. Çevrenizde bir başkasına veya yakınınıza ait bir ailenin çocuğu olabilir. Onları yadırgamamalı ve onun da ilk önce bir insin olduğunu unutmadan özellikle acımadan ilgilenmeli çünkü yarın sizinde böyle bir çocuğunuz olabileceği ihtimalini göz ardı etmemelisiniz. Çocuğa verilecek ceza ve ödülde dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta vardır. Eğer çocuğunuzu ödüllendirecekseniz ona hangi davranışından dolayı ödül verdiğinizi muhakkak belirtiniz. Ceza verdiğinizde de niçin, hangi davranışından dolayı cezalı olduğunu ona söyleyiniz. Çocuğunuza asla fiziksel ceza vermeyiniz. HİLÂL YILDIRIM Özel Eğt. Öğretmeni
	engelsizsiniz.com site yöneticisi; - Onur Alp AYDIN